Η ΒΡΥΣΗ ΤΗΣ ΑΛΕΑΣ English

Life around the old fountaiΗ βρύση της Αλέαs του Αργουs υπήρξε γιά πολλά χρόνια τό κεντρικό σημείο τής ζωής τών κατοίκων της. Τό νερό τής βρύσης έχει τή πηγή του στό πετρώδες όρος Τραχύ πού είναι επάνω άπό τό ωραίο χωριό καί σέ ύψος 1500 μέτρων από τό επίπεδο τής θάλασσας κοντά στό Ερημοκκλήσι τής τής Αγίας Παρασκευής. Από τή πηγή τό νερό κατεβαίνει στή βρύση μέσα από υδραγωγείο πού είχαν κατασκευάσει οι φίλεργοι κάτοικοι τού χωριού καί φθάνει εκεί χωρίς νά χάσει τή φρεσκάδα του καί τή καλή του ποιότητα.

Επρεπε νά σταθεί κανείς μιά ολόκληρη ημέρα κοντά στή βρύση γιά νά ζήσει τό παλμό καί νά αξιολογήσει τό μέγεθος τής δραστηριότητας τών βουνήσιων εκείνων ανθρώπων. Γυναί κες θά γέμιζαν το ξύλινο βαρέλι τους μέ φρέσκο νερό από μιά από τίς τέσσερες πέτρινες σκαλιστές γούρνες της, θά τό φορτωνόντουσαν στή ράχη τους ή στούς ώμους τους καί βιαστικές θά γύριζαν σπίτι τους. Άλλες από αυτές στήν επί τούτω ειδική σκάφη ήσαν απασχολημένες μέ τό ξέβγαλμα τής μπουγάδας τους χτυπώντας την απαλά μέ τον ξύλινο κόπανο. Ακόμη, κάποιες άλλες θά έπλεναν προσεκτικά τό σιτάρι ή τό αραποσίτι καί θά τό μετέφεραν στή ταράτσα τής βρύσης γιά νά στεγνώσει καί νά είναι έτοιμο γία τό μύλο. Άλλες φορές θά βλέπατε γυναίκες νά πλένουν άσπρα καί μαύρα μαλλιά γιά νά υφάνουν στόν αργαλειό, ύστερα από μακρά διαδικασία καί σκληρή δουλειά μέσα καί έξω από τό σπίτι, τά ρούχα καί τήν κλινοστρωμή.

Άνδρες καί γυναίκες, αγόρια καί κορίτσια καβάλα στά γαιδούρια ή τά μουλάρια τους τά οδηγούσαν στίς επί τούτω φτιαγμένες στέρνες δύο καί τρείς φορές τήν ημέρα γιά να χορτάσουν νερό.Έξάλλου, κανείς δέν θά παραξενευόταν βλέποντας μερικές από αυτές τίς νοικοκυρές νά κρατούν στά χέρια τους τό πλεξιμό τους ή τή ρόκα τους κατά τό χρόνο πού ήσαν καβάλα στά μουλάρια τους. Σφυρίγματα καί φωνές, γέλια καί τραγούγια γεμίζανε τή γύρω ατμόσπφαιρα.Οι ερωτευμένοι, εξάλλου,δέν έχαναν τήν ευκαιρία νά ανταλλάξουν μυστικές ματιές ενώ σέ κάποιες περιόδους τού χρόνου πού λιγόστευαν οι δουλειές οί μεγαλύτερες κυρίες θά βρίσκανε χρόνο γιά κάποιο ελαφρό κουτσομπολιό. Πρέπει νά ειπούμε εδώ ότι μέχρι τίς αρχές τού 20ου αιώνα οι κάτοικοι τού χωριού έχρησιμοποιούσαν γιά νά καλλιεργούν τά χωράφια τους καί αρκετές αγελάδες πού μέ τά χρόνια εξέλειψαν.

Kaί ενώ τό χειμώνα κανείς δέν ενδιαφερόταν γιά τή τύχη τού νερού από τή στιγμή πού έφευγε από τίς εγκαταστάσεις τής βρύσης , κατά τούς χειμωνιάτικους μήνες τά πράγματα αλλάζανε. Όλο τό νερό έπρεπε νά οδηγηθεί στούς κήπους τού χωριού γιά νά συμβάλλει στή παραγωγή τών γευστικών καλοκαιρινών λαχανικών καί φρούτων πού ήσαν απαραίτητα γιά τή διατροφή τών κατοίκων του. Γιά να εξασφαλισθεί λοιπόν αυτός ο σκοπός , τόχωριό εδιάλεγε ένα νεροφύλακα τόν οποίο καί επλήρωνε καλά μέ τήν υποχρέωση νά μεριμνά γιά τή καλή χρήση τού νερού ημέρα καί νύκτα. Από τό άλλο μέρος, κατά τή διάρκεια τών χειμερινών μηνών, πού υπήρχε αφθονία νερού ένα μεγάλο μέρος από αυτό πρίν φθάσει στή βρύση άλλαζε πορεία καί κατευθυνόταν στό μύλο τού χωριού γιά νά κινήσει τίς βαρειές μυλοπετρες καί νά μετατρέψει τό σιτάρι καί τό αραποσίτι σέ αλεύρι. Ενωρίς λοιπόν τά κρύα πρωινά ο μυλωνάς συνήθιζε νά παίζει τή δυνατή του ντουρμπέτα γιά νά πληροφορήσει τούς κατοίκους ότι ήταν στό πόστο του καί περίμενε νά πάνε οι πελάτες.

Μετά τό Δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο καί τά χρόνια τής Κομμουνιστικής Εξεγερσης πολλά πράγματα άλλαξαν στή ζωή τού χωριού . Οι κάτοικοι του, γιά πρώτη φορά στή μακράά ιστορία του άρχισαν νά εγκαταλείπουν τό χωριό ψάχνωντας για ένα καλύτερο τρόπο ζωής σέ κράτη κυρίως έκείθεν τών θαλασσων-ΗΠΑ,Καναδά,Αυστραλία-πού άνοιξαντά συνορά τους νά τούς υποδεχτούν. Η μείωση τής ποσοτητας τού νερού ψηλά στήν Αγία Παρασκευή έδωσε ενωρίς τό κακό προμήνυμα. Οι λίγοι άνθρωποι πού επέλεξαν νά παραμείνουν στό χωριό , χωρίς προφανώς νά εκτιμήσουν τήν πολύτιμη πολιτιστική καί ιστορική σημασία τού εν λόγω μνημείου, επέτρεψαν μιά ημερα στίς μπουλντόζες νά τό κατεδαφίσουν καί στό πετρώδες λιθόστρωτο τής βρύσης πού όχι πολύ καιρό πρίν οι άνθρωποι μοιραζόντουσαν τόσο άνετα τό νερό μέ τά φιλικά τους ζώα τωρα πιά κινούνται καί μανουβράρουν τά αυτοκίνητα τού χωριού. Οι μεγαλύτεροι από εμάς πού είχαμε τό προνόμιο νά γευτούμε τό παραπάνω τρόπο ζωής αφιερώνουμε τίς λίγες αυτές λέξεις στίς νέες γενεές πού θά ήθελαν νά ψάξουν γιά τίς ρίζες τους, γιά τούς προγόνουςτους καί τή ζωή στό χωριό γενικά καί ειδικώτερα γύρω άπό τή βρύση που ήταν κτισμένη ακριβώς δυτικά από τήν εκκλησία τού Αγίου Ιωάννη.

Σωτ. Π. Κουγιουρης, Άγιος Φραγγίσκος Ιαν. 1997.

 

    Home | History of Alea | Ancient Alea | Life around the old fountain | Photos


Please address your comments or suggestions to:
patrida@aleates.com